Przejdź do zawartości

Strefa euro

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii

Strefa euro, potocznie euroland (ang. euro area, EA; potocznie: eurozone, EZ) – grupa państw, których wspólną walutą jest euro. Do strefy euro należy 21 państw członkowskich Unii Europejskiej.

     Państwa strefy euro

     Państwa używające euro bez porozumienia z Unią Europejską

     Państwa Unii Europejskiej, które nie przystąpiły do strefy euro

Państwa strefy euro

[edytuj | edytuj kod]
waluta Euro w Europie

      21 państw strefy euro
(Austria, Belgia, Bułgaria, Cypr, Estonia, Finlandia, Francja, Grecja, Hiszpania, Holandia, Irlandia, Litwa, Luksemburg, Łotwa, Malta, Niemcy, Portugalia, Słowacja, Słowenia, Włochy i Chorwacja)

      1 państwo UE w systemie ERM II, z klauzulą wyłączającą obowiązek przystąpienia do strefy euro (Dania)

      5 państw UE niebędących w systemie ERM II, ale zobowiązanych do przystąpienia do strefy euro
(Czechy, Polska, Rumunia, Szwecja i Węgry)

      4 państwa niebędące w UE stowarzyszone ze strefą euro
(Andora, Monako, San Marino i Watykan)

      2 państwa niebędące w UE które przyjęły jednostronnie walutę euro (Czarnogóra i Kosowo)

Członkowie założyciele strefy euro

[edytuj | edytuj kod]

Waluta ta została 1 stycznia 1999 roku wprowadzona w formie transakcji bezgotówkowych, a 1 stycznia 2002 roku w formie gotówkowej w następujących państwach członkowskich UE mających podane waluty:

PaństwoWalutaWartość w stosunku do euro
 Austria1 szyling austriacki = 100 groszy (ATS)1 € = 13,7603 szylinga
 Belgia1 frank belgijski = 100 centymów (BEF)1 € = 40,3399 franków
 Finlandia1 marka fińska = 100 penni (FIM)1 € = 5,94573 marki
 Francja1 frank francuski = 100 centymów (FRF)1 € = 6,55957 franków
 Grecja1 drachma grecka = 100 leptów (GRD)1 € = 340,75 drachmy
 Hiszpania1 peseta hiszpańska = 100 centimos (ESP)1 € = 166,386 pesety
 Holandia1 gulden holenderski = 100 centów (NLG)1 € = 2,20371 guldena
 Irlandia1 funt irlandzki = 100 pensów (IEP)1 € = 0,787564 funta
 Luksemburg1 frank luksemburski = 100 centymów (LUF)1 € = 40,3399 franków
 Niemcy1 marka niemiecka = 100 fenigów (DEM)1 € = 1,95583 marki
 Portugalia1 escudo portugalskie = 100 centavos (PTE)1 € = 200,482 escudo
 Włochy1 lir włoski = 100 centesimów (ITL)1 € = 1936,27 lira

Późniejsi członkowie strefy euro

[edytuj | edytuj kod]
PaństwoWalutaWartość w stosunku do euro
 Słowenia1 tolar = 100 stotinów (SIT)(1 stycznia 2007) 1 € = 239,64 tolarów
 Cypr1 funt cypryjski = 100 centów (CYP)(1 stycznia 2008) 1 € = 0,585274 funta
 Malta1 lira maltańska = 100 centów (MTL)(1 stycznia 2008) 1 € = 0,4293 liry
 Słowacja1 korona słowacka = 100 halerzy (SKK)(1 stycznia 2009) 1 € = 30,126 koron
 Estonia1 korona estońska = 100 sentów (EEK)(1 stycznia 2011) 1 € = 15,6466 koron
 Łotwa1 łat = 100 santimów (LVL)(1 stycznia 2014) 1 € = 0,702804 łatów
 Litwa1 lit = 100 centów (LTL)(1 stycznia 2015) 1 € = 3,4528 litów
 Chorwacja1 kuna = 100 lip (HRK)(1 stycznia 2023[1]) 1 € = 7,53678 kun
 Bułgaria1 lew bułgarski = 100 stotinek (BGN)(1 stycznia 2026[2]) 1 € = 1,95583 lew

Członkowie na mocy podpisanych umów

[edytuj | edytuj kod]
PaństwoWalutaWartość w stosunku do euro
 Monako1 frank monakijski = 100 centymów (MCF)1 € = 6,55957 franków 1 stycznia 1999 r. wprowadzono euro w formie bezgotówkowej, a 1 stycznia 2002 r. w formie gotówkowej w 3 państwach, które nie są członkami UE:
 San Marino1 lir sanmaryński = 100 centesimów (SML)1 € = 1936,27 lira
 Watykan1 lir watykański = 100 centesimów (VAL)1 € = 1936,27 lira
 Andora
  • 1 € = 166,386 pesety
  • 1 € = 6,55957 franków
Andora podpisała układ monetarny z Unią Europejską dopiero 30 czerwca 2011 roku (powodem tych opóźnień było stosowanie „nieuczciwej” konkurencji podatkowej – Andora jest tzw. rajem podatkowym), zaczął on obowiązywać 1 kwietnia 2012 roku, a od 1 lipca 2013 roku Andora mogła emitować własne monety[3][4]. Jednak pierwsze andorskie monety euro wprowadzono do obiegu dopiero w styczniu 2015[5][6].

Jednostronna euroizacja

[edytuj | edytuj kod]
Państwo/terytoriumWalutaWartość w stosunku do euro
 Czarnogóra1 marka niemiecka = 100 fenigów (DEM)[a]1 € = 1,95583 marki
 Kosowo1 marka niemiecka = 100 fenigów (DEM)[a]1 € = 1,95583 marki[7] Państwo częściowo uznawane na arenie międzynarodowej.

Państwa Unii Europejskiej poza strefą euro

[edytuj | edytuj kod]

Państwa w mechanizmie ERM II

[edytuj | edytuj kod]
 Osobny artykuł: Mechanizm kursów walutowych.
PaństwoWaluta Planowany termin wstąpienia do strefy euro
 Dania1 korona duńska = 100 øre (DKK) państwo z klauzulą wyłączającą konieczność przystąpienia do strefy euro[b]

Państwa zobowiązane do przyjęcia wspólnej waluty

[edytuj | edytuj kod]

Gospodarka strefy euro

[edytuj | edytuj kod]

Kryzys zadłużenia

[edytuj | edytuj kod]

Podczas kryzysu w 2008 r. w strefie euro odnotowano spadek PKB, w trzecim kwartale 2008 o 0,2%, a w czwartym kwartale o 1,3% (w ujęciu rocznym). W całym 2008 wzrost gospodarczy strefy euro wyniósł tylko 0,8%[8]. Spadki PKB w dwóch kolejnych kwartałach oznaczały wejście „eurolandu” w najgorszą od początków swojego istnienia recesję[9].

Sprzedaż detaliczna w grudniu 2008 spadła o 2,4%, a w styczniu 2009 o 2,2% (w ujęciu rocznym)[10]. W pierwszym kwartale 2009 PKB strefy euro zmniejszył się o 2,5%[11]. W drugim kwartale 2009 PKB strefy euro spadł o kolejne 0,1%.

W 2010 dwa państwa strefy euro otrzymały pomoc finansową – Grecja 110 mld euro w maju oraz Irlandia 85 mld w listopadzie. W związku z kryzysem w Grecji i Irlandii oraz obawami co do sytuacji w Hiszpanii i Portugalii pojawił się termin PIIGS określający grupę państw mających kłopoty finansowe[12].

W 2011 r. dług publiczny 17 państw strefy wyniósł 87,2% PKB[13].

Kryzysowi w strefie euro ma zapobiegać pakt fiskalny[14]. W ocenie instytutu European Reform nie wnosi on jednak nic nowego w porównaniu do wcześniejszych „miękkich” sankcji z Paktu Stabilności i Wzrostu[15].

Zobacz też

[edytuj | edytuj kod]
  1. 1 2 Od 1999 Czarnogóra i Kosowo używały marki niemieckiej jako oficjalnego środka płatniczego.
  2. Na skutek uzyskania w 1993 klauzuli „opt-out” do traktatu z Maastricht oraz w wyniku negatywnego rezultatu referendum z 28 września 2000. W tej samej sytuacji znajdowała się również Wielka Brytania (członek Unii Europejskiej do roku 2020) – na skutek uzyskania w 1993 r. klauzuli „opt-out” do traktatu z Maastricht.

Przypisy

[edytuj | edytuj kod]
  1. European Central Bank, Chorwacja wprowadza euro [online], 2023 [dostęp 2023-01-01] (pol.).
  2. Bulgaria joins euro area from 1 January [online], Komisja Europejska [dostęp 2025-12-31] (ang.).
  3. The euro outside the euro area [online], ec.europa.eu [dostęp 2014-11-02] (ang.).
  4. Andora – monety euro [online], ecb.europa.eu [dostęp 2015-06-27] (pol.).
  5. Jeff Starck, After delay, Andorra finally issues euro coins, much to collector excitement [online], Coin World, 17 lutego 2015 [dostęp 2015-06-27] (ang.).
  6. Cues per comprar els euros andorrans dels col·leccionistes [online], Diari d’Andorra, 16 stycznia 2015 [dostęp 2015-06-28] (kat.).
  7. Marka niemiecka – DEM – oficjalna waluta. bbc.co.uk. [dostęp 2014-11-02]. (pol.).
  8. Strefa euro słaba jak nigdy [online], Dziennik.pl, 5 marca 2009 [dostęp 2009-03-05] [zarchiwizowane z adresu 2009-03-07] (pol.).
  9. Euroland w historycznej recesji. tvn24bis.pl, 2009-02-13. [dostęp 2014-11-02]. (pol.).
  10. Stefa euro: Detaliści sprzedali mniej w styczniu. rp.pl, 2009-03-13. [dostęp 2014-11-02]. (pol.).
  11. Pogłębia się recesja w strefie euro; poważny spadek PKB w 8 państwach UE [online], Gazeta.pl, 15 maja 2009 [dostęp 2009-05-15] [zarchiwizowane z adresu 2009-05-20].
  12. UE reaguje na kryzys zadłużenia w strefie euro – 27/10/2011 [online], Komisja Europejska [dostęp 2017-09-17] [zarchiwizowane z adresu 2014-11-17] (pol.).
  13. niezalezna.pl: Strefa euro z gigantycznym długiem. [dostęp 2012-04-24].
  14. Europe signs up to German-led fiscal pact. Reuters, 2012.
  15. Pakt fiskalny staje się biurokratyczną wydmuszką. Forsal.pl, 2012.

Linki zewnętrzne

[edytuj | edytuj kod]