Gothic 1 Remake - İnceleme

Gothic 1 Remake İnceleme

Gothic 1, türün aşıkları için yeri bambaşka olan bir oyundu. 2001 yılında oyuncularla buluştuğunda sert, gerçekçi ve kesinlikle çok acımasız olan dünyası, aksiyon-RPG meraklıları için adeta bulunmaz bir nimetti. Alman Piranha Bytes’ın geliştirdiği oyun, sizi sıradan bir suçlunun yerine koyuyor, çoğu benzerinin aksine bir kahraman değil, tabiri caiz ise bir ‘hiç kimse’ olarak hayatta kalmaya zorluyordu.

Aradan tam 25 sene geçti, artısı ve eksisi ile gönüllerde özel bir yeri olan yapım Alkimia Interactive tarafından baştan sona yeniden geliştirilerek günümüz oyuncu kitlesi ve benim gibi eski nesillerin beğenisine sunuldu. Peki, hataları affetmeyen, sizden sabır talep eden ve o dönemde bile hatalarla dolu olan Gothic, yeni nesil yüzü Gothic 1 Remake olarak tam olarak kimleri hedef alıyor? Ya da çeyrek asırdır sektörün gösterdiği değişime uyum sağlamış oyuncular, kendine özgü hayran kitlesi olan bu aksiyon-RPG’yi ne kadar benimseyecek?

Sadakat iyi de...

Alkimia Interactive’in bu yeniden yapımdaki en büyük başarısı ve belki de başarısızlığı, oyunu olabildiğince sadık bir şekilde yeni nesile taşımak olmuş. Şayet orijinal Gothic’i oynadıysanız, hatta serinin hayranıysanız Gothic 1 Remake sizin için çok fazla şey vaat ediyor. Köklerine olabildiğince sadık, görsel olarak fazlasıyla tatmin edici ve orijinal deneyimi yeni nesilde deneyimlemek için sağlam bir tercih. Ama eğer seri ile bağınız o kadar güçlü değilse, hazır olun… çünkü sağlam bir sabır testinden geçmek üzeresiniz.

Dediğim gibi, her şeyi kurtaracak bir kahramanı değil, sıradan bir kurt tarafından tek ısırıkta ölebilen, uyduruk bir kılıç ya da zırh edinmek için saatlerce grind yapmak zorun kalacak sıradan bir suçluyu yönetiyoruz. Krallığın, Ork’lar ile bitmeyen savaşında en ufak bir suçun kıyısından bile geçmiş vatandaşların, bir maden kolonisinde işçi olarak çalıştırıldığı bir dünya burası. Mage’lerin koloninin etrafına yerleştirdiği sihirli bariyer, bu hükümlü işçilerin kaçmasını engelliyor ve krallık da buradan çıkartılan madenler sayesinde savaşına devam ediyor. Ancak yaşanan bir aksaklık, kolonideki herkesi bu bariyerin içine kalıcı olarak hapsedince işler değişiyor. Canlı hiç bir varlık bariyerden çıkamıyor ya da çıkmayı denerken ölüyor. Hükümlüler koloniyi ele geçiriyor, kralı anlaşmaya zorluyor ve fraksiyonlara bölünen koloni, suçluların kendi aralarında bir tür kast sistemi ile işlettiği bir kabusa evriliyor.

Biz ise buraya yeni düşen, Fire Mage’lere önemli bir mektubu, buradaki kimseye fark ettirmeden ulaştırması istenen bir hiç kimseyiz. İlk hedefimiz kendimizi fraksiyonlardan birine kabul ettirmek; bunun için de bir ya da iki darbede ölebildiğiniz, hiç bir yeteneğinizin olmadığı ve seviye almak için her şeyin sizi öldürmek istediği bu topraklarda saatler boyunca haritasız, pusulasız ve zırhsız şekilde görev yapmaya çabaladığınız bir sarmala giriyorsunuz. Orijinal Gothic, 2001 yılında piyasaya çıktığında bile oyun bu tercihleri yüzünden zorlu bulunmuş ancak yine de sevilmişti. Ancak Alkimia Interactive, oyunu görsel olarak günümüz standartlarına taşırken, oynanış adına bu konuda (köklere sadakat adına) neredeyse pek bir şey yapmamış.

Dengeyi sağlamak

Piksel bloklarından oluşan ve şimdiki gibi devasa bir açık dünya sunmayan orijinal Gothic için işlevsiz bir haritada yön bulmaya çalışmak (ki onu da zar zor kazandığınız paranızla almak zorundasınız) çok daha kolaydı. Ancak Unreal Engine ile detaylı bir gerçekçiliğin yakalandığı bir görsellikte bu iş işkenceye dönüşebiliyor. Haritanızda tek yapabildiğiniz şey istediğiniz lokasyonlara işaret bırakabilmekten ibaret. Bu da oyunun en azından ilk 5-6 saatinde çevreyi ezberleyene kadar onlarca kez ölmek ve son kaydı yeniden yüklemek anlamına geliyor. Eğer bir insan tarafından yenilirseniz de ölmüyorsunuz ancak bu sefer üstünüzdeki silahlar ve para düşmanlarınız tarafından soyuluyor. Bu da belki de birkaç saat harcayarak elde ettiğiniz ortalama bir silahı dahi kaybetmeniz demek.

Oyunun görev sistemi de pek değişmediği için fraksiyonlara kabul sürecinde seviye alabilmek için uzun süre grind yapmak zorunda kalıyorsunuz. Misal, görevlerden iki tanesi sizden lockpicking ile bir şeyleri aşırmanızı istiyor. Bunun için 80 ile 100 nugget (para birimi) biriktirmeniz ve skill point harcamanız lazım. Ama bunları edinebilmek için de yine bu ölümcül dünyaya çıkıp, öle dirile saatler harcamalısınız. Aynı şey Strenght ya da Dexterity seviyenizi yükseltmek için de geçerli. Ya da sadece biraz daha iyi bir silah edinebilmek için de. Yani oyun sizi ilk Act’de sinir bozucu bir döngüye hapsediyor.

Oyunun görev sistemi de pek değişmediği için fraksiyonlara kabul sürecinde seviye alabilmek için uzun süre grind yapmak zorunda kalıyorsunuz.

İşin tatsız tarafı, bu sabır testini geçmenizi kolaylaştıracak ilgi çekici bir hikayesi de yok. Diyaloglar 25 yıl önce olduğu gibi çok zayıf, hikaye ilgi çekici değil ve oyun sizden sürekli bir şey talep ediyor. Sizi koruyacağını söyleyen askerlere haraç vermek, seviye almak ve yetenek puanları için grind yapmak, başka bir fraksiyona ulaşmak için tehlikelerle dolu orman yollarında uzun vakit harcamak…

Şayet sabreder ve bu kısımları aşarsanız, sizi çok daha stabil ancak yine de arkaik düzeyde bir tecrübe bekliyor. Karakteriniz başlangıçta kötü dövüşen, hasar veremeyen, hemen ölen bir tipken, yeni silahlar ve yetenekler ile (oyunda kılıç ve baltaların yanı sıra büyü öğrenmek veya okçu olarak yola devam etmek de mümkün) kombolar yapabilen birine dönüşüyorsunuz. Ancak bu kombolar ve dövüş mekaniği de yine fazlasıyla basit ve ağır hissettiriyor. Keza mage’ler gibi büyü öğrenmek için oyunun hikayesinde ilerleme kaydetmeniz gerekiyor ve bu da zaten zaman harcadığınız ve ilerlettiğiniz diğer yeteneklerde olduğu gibi, bu sefer de aynı grind’ı büyü için tekrarlamak demek oluyor.

Yine de tatmin edici bir RPG

Gothic 1 Remake, görsel olarak belki bir şaheser değil ancak 25 sene öncenin piksel bloklarından oluşmuş dünyasını günümüze harika bir şekilde taşımış. Alkimia Interactive ayrıca orijinal oyunda boş bırakılmış bazı mekanları da yeniden tasarlayarak oyuna katmış. Oyunun müzikleri de aynı şekilde sizi bu dünyaya bağlamayı başarıyor…derken bu sefer de hatalar ile karşı karşıya kalıyorsunuz. Unreal Engine kaynaklı ciddi performans sorunları ve çökmeleri bir tarafa bıraksanız bile oyun halen bolca hata barındırıyor.

Aşağıdaki görselde göreceğiniz gibi garip pozisyonlarda bir biri ile konuşan karakterler ya da FPS değerlerinin bir anda dibi görmesi bir yana, diyaloğa girdiğiniz iki tane haraç kesen karakter ile sonsuz bir döngüye de hapsolabiliyorsunuz. Yanımda hiç param olmadığı için haraç veremedim ve oyun bana sadece ya para ver ya da öl seçeneği sundu ve bu döngüden ancak eski bir kaydı yükleyerek çıkabildim. Etraftaki objelere takılı kalan başka karakterler, bir görünüp bir kaybolan düşmanlar da genel deneyimi pek kolaylaştırmadı.

Uzun lafın kısası, Gothic 1 Remake, orijinal Gothic’e olabildiğine sadık bir uyarlama ve bu açıdan çok sevindirici. Ancak bu sadakat, oyunun hedef kitlesini çok kısıtladığı gibi, çeyrek asırlık oynanış dinamikleri ve bu anlayış, günümüz için ‘zorlu bir macera’dan çok, acı çektiren bir iş yüküne dönüştürüyor. Bunun üstüne de performans sorunu ve hatalar eklenince Gothic 1 Remake, görsel açıdan tatmin edici olsa bile geri kalan başlıklarda yetersiz bir proje olarak kalıyor.

Not: Geleceğini düşündüğüm güncellemeler ile performans ve hatalar ortadan kalkarsa, oyunun puanının şimdikinden biraz daha yüksek olacağını da eklemiş olayım.

---

Burçin Aygün, IGN Türkiye'de sinema yazarı ve editör. Twitter: @Burcin_Aygun_